شبهای دینه کوه.dinekooh

......یادمان باشد کاری نکنیم که به قانون زمین بر بخورد.....

سنت های عید نوروز در دینه کوه که اکنون دیگر وجود ندارد
نویسنده : میثم پیکانی - ساعت ٦:٢٩ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/۱٢/٢٠

برای آشنایی با این سنت ها به( بقیش دی بینین )مراجعه کنید


مراسم نوروز دینه کوه:                                                                                                           

وقتی که زمستان کوله بار خود را بسته و بهار از راه می رسد شور و حال خاصی بین همه ی موجودات هستی به وجود می آید و تازگی و تراوت در چهره تک تک موجودات موج می زند.                                                                          

با شروع  بهار و عید نوروز اهالی روستای دینه کوه زیبا ترین لباس خود را به تن می کردند و به استقبال بهار می رفتند خانم ها سفره ی هفت سین خود را با سکه،سمنو ،سبزه و......پهن کرده و آماده یذپزیرایی از مهمانانی که برای دیدو بازدید می آمدند می شدند. بر سر سفره  میشد سیب،انار،گلابی،مغز گردو بادام و فندق ،انگوری که از پاییز برای عید با روش خاصی نگهداری شده بود و...که همه از محصولات خود اهالی بود را مشاهده کرد در آن زمان شیرینی مانند امروز وجود نداشت و با آرد کردن برنج و مخلوط کردن آن با روغن و شیره  شیرینی محلی خاصی درست کرده و از مهمانان پزیرایی می کردند.                     

دیدو بازدید عید در دینه کوه مثل امروزه به صورت  خانوادگی نبود ،روز اول عید مخصوص آقایان بود که به صورت       دسته جمعی  به دید و بازدید می رفتند به این صورت که از بالای ده یا پایین ده شروع کرده و به خانه ی همه میرفتند و ظهر به هر قسمت از روستا می رسیدند نهار را در یکی از خانه های آن قسمت از روستا می خوردند آن زمان دینه کوه به دو قست جیری مله(قسمت پایین روستا) و جییری مله(قسمت بالای روستا)تقسیم می شد که اگر دیدوبازدید را از جیری محله شروع می کردند معلوم می شد نهار را مهمان اهالی جییری محله هستند و یکی از زنان جییری  محله که معمولا سکینه خانم همسر کد خدا دلاور بود مشغول درست کردن آش برای نهار مردان روستا می شد و روز دوم عید مخصوص دیدو بازدید خانم ها و بچه ها بود.                                                                                                                                           

دادن عیدی به بچه ها به صورت مستقیم نبود و همه ی بچه ها برای خود کیسه ای کوچک می دوختند و آن را با نخی بلند از باجه (سوراخی در سقف اتاق ها برای تهویه و روشنایی)خانه ها پایین می دانند و صاحب خانه بدون این که بداند این کیسه برای چه کسی است عیدی خود را که شامل گردو ،سنجد،بادام ،و یا پول بود را در داخل کیسه می گذاشت و به بالا می فرستاد و گاهی هم به عنوان شوخی صاحب خانه نخ کیسه را قیچی می کرد.  قهقهه

                                                                                          من الله توفیق


comment وچکانی نظرات ()